
เริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยความสดใส เหล่าเด็กๆประถมที่น่ารักของโรงเรียน BNL วิทยา ก็ยังสดใสเหมือนเดิม
ภารโรงก้อกวาดพื้นถนนเสียสะอาดเอี่ยม ทุกคนมาโรงเรียนอย่างมีความสุข วันนี้คงเก็บเกี่ยววิชาได้เยอะ

ด.ช.ทัช : นักเรียนเคารพ
ทุกคน : สวัสดีครับ / สวัสดีค่ะ คุนคู
อ.โอริโอ้ : สวัสดีทุกคนสบายดีมั๊ย
ทุกคน : สบายดีค่า /คับ
อ.โอริโอ้ : ช่วงนี้อากาศมันหนาวนะ ดูแลสุขภาพด้วยลักัน
ทุกคน : คับ / ค่ะ
(ต่อจากนี้ไปกรุณาอ่านไวๆ)
อ.โอริโอ้ : เอาล่ะ ตามสัญญี!!!
ด.ช.ฟิน : สัญญำ!!!
อ.โอริโอ้ : สัญญืม!!!
ด.ช.ฟิน : สัญไญ!!!
อ.โอริโอ้ : สัญญา!!!
ด.ช.ฟิน : สัญกำแพง!!!
อ.โอริโอ้ : ถูกแล้ว!!!
ด.ช.ทัช : นักเรียนทำการหัวเราะ
ทุกคน : ฮ่า......ฮ่า......(แนวขำแห้งๆ)
อ.โอริโอ้ : เอาล่ะ ไว้คราวหน้าเรามาพยายามกันใหม่นะ ครั้งนี้ดูท่าจะไม่ฮาแฮะ
ด.ช.ฟิน : ไม่ฮาได้ไงเนี่ย มันเป็นพื้นฐานของการเป็นตลกเลยนะคับ มุขพูดผิดเนี่ย
อ.โอริโอ้ : มันก็ใช่นะ แต่อาจารย์เริ่มอายแล้วล่ะ วันนี้เรามาเรียนกันก่อนนะ

อ.โอริโอ้ : เอาล่ะ มีใครรู้ไหมว่า อะไรคือ Ladder
ด.ช. ตูน : ผมรู้คับ
อ.โอริโอ้ : ไม่เอาเป็นปัญญาอ่อนแล้วนะ อ.ขี้เกียจไล่ไปขี้
ด.ช. ตูน : โอ๊ย คุนคูคับ คาวที่แล้วป๋มเบลอไปนิดหน่อยคราวนี้ของจริงครับ
อ.โอริโอ้ : เอาจริงๆ นะ
ด.ช. ตูน : คับ งวดนี้ชัวร์คับ
อ.โอริโอ้ : นี่ถ้าตอบไร้สาระมา จารย์โดดเตะ 2 ขาเลยนะ
ด.ช. ตูน : จะกี่ขาก็มาเลยคับ
ด.ช. โม : คุนคูคับ ตูนคงรู้จิงๆแหล่ะครับ ให้เค้าตอบเถอะครับ
อ.โอริโอ้ : อ่ะ ด.ช. ตูนตอบมาเลยจ๊ะ
ด.ช.ตูน : แรดเด้อ เป็นคำค่าของชาวอีสานที่มีแต่ผู้สาวที่ มีความไม่รักนวลสงวนตัวครับ
(ผลั่ก)

อ.โอริโอ้ : ถ้าอีกทีจะเปลี่ยนจากชอร์คเป็นทุเรียนนะจ๊ะเด็กๆ
ทุกคน : คับ / ค่า
อ.โอริโอ้ : มาๆ อาจารย์จะสอนให้ว่า ladder มันคืออะไร
อ.โอริโอ้ : Ladder นี่ถ้าแปลเป็นไทย มันก็แปลว่า บันได บันไดมันก็มีขั้นๆ เหมือนๆกันแหล่ะ
ถ้าเราอยากขึ้นไปขั้นที่ 2 เราก็ต้องผ่านขั้นแรกก่อน ถ้าเราจะไปขั้นที่ 5 เราก้ต้องผ่านขั้น 4 เป้นขั้นเป้นตอนนะ
ด.ช. พุด : ปกติผมจะขึ้นทีละ 2 ขั้นนะคับ บันไดน่ะ
(ผลั่ก)

ด.ช. ฟิน : บ้านผมใช้ลิฟท์ครับ
(ผลั่ก)

ด.ช. ไกด์ : บ้านผมชั้นเดียวครับ
(ผลั่ก)

อ.โอริโอ้ : คือถ้าไม่กวนทีน สักวันหนูๆจะนอนไม่หลับกันเหรอจ๊ะ
ด.ช. ตูน : ใช่คร๊าบ

อ.โอริโอ้ : เอาล่ะ ถ้าจะให้อธิบาย แบบไม่เอาบันไดก็ได้ งั้นมันจะอารมณ์คล้ายๆเรื่อง ซีซั่นเชจน์น่ะ
ด.ช. โม : เหมือนยังไงคับ

อ.โอริโอ้ : คือ มันจะมีฉากหนึ่งที่เพื่อนของพระเอกบอกว่า "เอางี้ พอกูชนปุ๊บ มึงก็เข้าไปเครมปั๊บเลยนะ"
ด.ช. โม : อ๋อ หมายความว่า มันจะเป็นขั้นเป็นตอน ถ้างั้นมันก็คล้ายกับบันไดเลยสิครับ
อ.โอริโอ้ : ............. ไม่ทราบว่านี่กวนทีนกันรึเปล่าครับ
ด.ช.โม : ปล่าวนะครับ ป๋มจะกวนคุนคูทำไมล่ะ
อ.โอริโอ้ : เอาล่ะ เข้าเรื่องกันเลย

อ.โอริโอ้ : ดูที่หน้ากระดานนะ เห็นมั๊ย ว่ามันมีสัญลักษณ์อยู่ 2 อัน อันซ้ายก็คือ Input อันขวาก็คำ output
ด.ช. อาร์ท : คูคับ input กับ output คือ อะไรคับ
อ.โอริโอ้ : มันคืออะไร ถ้าแปลตรงตัวนะ มันก็คือทางเข้ากับทางออกนั่นแหล่ะ อะไรที่รับเข้าก็เรียก input อะไรที่แสดงผลออกมาเรียก output
ด.ช. อาร์ท : อ๋อ ถ้าอยากนั้น บนกระดานดำด้านซ้ายมันก็คล้ายๆกับ สวิตท์ไฟใช่ไหมครับ
อ.โอริโอ้ : โอ้ เอาแบบนั้นก็ง่ายดี

อ.โอริโอ้ : ดังรูปนะ ถ้าด.ช.อาร์ทไปจิ้มตัว input นั้นก็จะทำให้มันเชื่อมต่อกันสามารถไปต่อขั้นตอน

อ.โอริโอ้ : แล้วถ้าเด็กชายอาร์ทปล่อยนิ้วออก ขั้นตอนก็ไม่ครบไฟก็ไม่ติด
ด.ช. อาร์ท : อ้อ เข้าใจแล้วครับ มันคล้ายกับบันไดนี่เอง
อ.โอริโอ้ : เมื่อไหร่ตูจะเกษียรฟะเนี่ย

อ.โอริโอ้ : เอาล่ะ ปัญหาน่าสนใจถ้า อยากให้ถึงปล่อยมือไปไฟก็ยังติดเราจะทำยังไง
ด.ช. ตูน : ผมรู้คับผมตอบได้คับ

อ.โอริโอ้ : เราต้องให้โอกาสเด็กทุกคน(คิดในใจ)
อ.โอริโอ้ : อ่ะ โอเค ตอบมาเลยจ๊ะ

ด.ช. ตูน : เราก็เอาตะปูตอกมือของอาร์ทไว้เลยคับจะได้ไม่หลุดไฟจะติดตลอดไป
....
.......
...............
........................

อ.โอริโอ้ : โอเค นะ สัปดาห์หน้าอ.จะมาเฉลยให้ ส่วนถ้าใครตอบได้ก็ อย่าลังเลจะตอบนะจ๊ะ ร่อนมาทาง sms ได้เลย

ด.ช.ทัช : นักเรียนเคารพ
ทุกคน : สวัสดีครับ / สวัสดีค่ะ คุนคู
อ.โอริโอ้ : ไปล่ะ
ภารโรงก้อ : เฮ๊ย ใครทำเลือดเลอะพื้นฟะเนี่ย!!!