PLC บั่นทอนปัญญาของเหล่าเด็กบ้ากับอ.โอริโอ้ ตอน II
วันนี้เรามาเข้าบทเรียนต่อไปกันนะครับ
ไม่ทราบว่ามากันครบรึเปล่า
ขอครูเชคชื่อก่อนนะ
อ.โอริโอ้ : ด.ช. ตูน
ด.ช. ทัช(หัวหน้าห้อง) : ไปขี้ครับ
อ.โอริโอ้ : ด.ช. พุด
ด.ช. ทัช : นอนอยู่ห้องพยาบาลครับ
อ.โอริโอ้ : ด.ช. ไกด์
ด.ช. ทัช : อ่า ไปขี้ครับตั้งแต่เมื่อวานเลยครับ ด.ช.ฟินด้วยนะครับ
อ.โอริโอ้ : เอาเป็นว่าเราไม่เชคชื่อกันดีกว่า ยิ่งเชคยิ่งรู้สึกผิด
ด.ช. ทัช : ครับ เริ่มเรียนกันเลยดีกว่า
อ.โอริโอ้ : ทุกคนรู้มั๊ย PLC เนี่ยเกิดมาด้วยแนวคิดอะไร
ด.ช. โม : คุนคูคับ ผมมีคำถามจาถามคับ
อ.โอริโอ้ : ว่ามาเลยจ๊ะ
ด.ช. โม : เรื่อง PLC เนี่ย เด็กประถมอย่างผมต้องเรียนด้วยเหยอกั๊บ
อ.โอริโอ้ : เรียนซิจ๊ะ สมัยนี้เด็กอนุบาลเค้าประกอบเครื่องบินเจ็ตกันแล้วนะ เรียนๆไปเถอะน่า
ด.ช. โม : ไม่คิดว่าจะเป็นการอัดความรู้มากจนเกินไปเหรอครับ
อ.โอริโอ้ : ไม่หรอกจ๊ะ แต่ถ้ายังถามมากความอาจจะโดนอัดได้นะครับ อ่ะ นั่งลงดีมากก นั่งซะ
ด.ช. โม : (งุบงิบๆๆๆๆ)
อ.โอริโอ้ : เอาล่ะ เรามาดูกันเลยนะ ในโรงงานเนี่ยจะมีระบบแผงควบคุมอยู่ใช่มั๊ย ส่วนใหญ่จะเป็น Relay น่ะนะ ซึ่งมันจะใหญ่โตมากเลย ถ้ามี อินพุท เอาท์พุทเยอะๆ ตู้คอนโทรลเราก็จะใหญ่โตมากมาย
ด.ช.โม : คุนคูคับ อะไรคือรีเลย์ครับ
อ.โอริโอ้ : รีเลย์คืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทำหน้าที่ ตัด-ต่อวงจร คล้าย กับสวิตซ์น่ะนะ มันจะเปิดรึปิดก็ขึ้นอยู่กับการจ่ายไฟให้มันน่ะนะ ถ้าจ่ายให้มันเท่าที่ต้องการหน้าสัมผัสก็จะดึงมาติดกัน เหมือนกับน้องโมเดินไปกดไฟไงครับ มันก็ติดไง
ด.ช.โม : โห เก่งจังเลยคับ
อ.โอริโอ้ : ช่าย ถึงมันจะเก่งยังไงนะ แต่ถ้าใช้มันเยอะๆ ก็กินพื้นที่แย่เลย แถมจะมาไล่ซ่อมไล่เชคก็ลำบากใช่ไหมล่ะคับ
ด.ช. โม : ไม่คับ ผมขยัน ไม่ลำบากหรอก
ด.ช. ซัน : เฮ๊ย โม เธออย่าขัดอาจารย์สิ เรากำลังฟังอยู่นะ
อ.โอริโอ้ : ไม่เอาน่า มาๆ ต่อกันเลยนะ
ด.ช. ซัน : (งุบงิบๆๆๆ)
อ.โอริโอ้ : เอาล่ะ เมื่อ PLC เข้ามาแล้วการเดินสาย การประกอบติดตั้ง การตรวจสอบมันก็ง่ายขึ้น
ด.ช. โม : คุนคูคับ แล้ว PLC มันแพงไหมครับ
อ.โอริโอ้ : แพงน่าดูเลยล่ะ ถ้าเทียบกับรีเลย์นะ แต่ว่าถ้าใช้งานใหญ่ๆมันคุ้มนะ แต่ถ้าจะทำรถกระป๋องจะใช้ PLC มันก็คงไม่คุ้ม
ด.ช.โม : โอโห งั้นอาจารย์ รีบๆสอนวิธีการใช้เร็วๆสิคับ
(ติ๊งต่องงงง)
อ. โอริโอ้ : แหม หมดเวลาเสียแล้ว คราวหน้าเราจะมาสอนเขียน ladder กันนะ
ด.ช. ซัน : แล้วไม่สอนประวัติความเป้นมาเหรอคับ
อ. โอริโอ้ : ก็ถ้าจบออกไปทำงานแล้ว มันได้ใช้ก็จะสอนน่ะนะ ถ้าไม่ได้ใช้ก็อย่าไปจำมันเลย (จริงๆแล้วการรู้ประวัติถือเป็นการให้เกียรติผู้พัฒนาอย่างนึงนะครับ)
ด.ช. ซัน : โอเคครับ
ด.ช. ทัช : นักเรียนเคารพ
(ทั้งชั้น) : สวัสดี ค่ะ/ครับ คุณครู
อ.โอริโอ้ : จ๊ะ
ภารโรง ก้อ : เอ้า หนูๆกลับได้แล้ว ลุงจะทำความสะอาด
ด.ช. ตูน : หมดคาบแล้วเหรอ โห มาไม่ทัน
ภารโรง ก้อ : อ้าว หนูนี่เอง ทีหลังราดทุกครั้งหลังเข้าส้วมนะจ๊ะ
ด.ช. ตูน : คับ
BNL Community
ผู้เขียน
