"ตุ๊กตาเพนกวินหายากที่สุดในโลก"
|
|
คำนิยมจาก ลีโอและเรี่ยราด
|
|
|
|
ตะลุยไปตลาดนัดนินจากับเวสป้า
ในที่สุดเวสป้าของเรี่ยราดก็ซ่อมเสร็จ หึๆๆๆ อย่างนี้โดนครับ หลังจากเลิกงานเราก็นัดกันไปประชุมกันว่าจะไปที่ไหนดี ด้วยความที่ผม(ลีโอ)กำลังตามหาตุ๊กตาเพนกวินอยู่ เพราะเจ้าตัวที่มีอยู่มันอยากจะเป็นฝั่งเป็นฝามานานแล้ว ก็เลยตกลงกันว่าจะไปตลาดนัดกันเจ้าเรี่ยราดก็เลยแนะนำว่าไปตลาดนัดนินจากันดีกว่า
ตลาดนัดตรงนี้ตกลงมันชื่ออะไรกันแน่เนี่ย บางคนบอกชื่อตลาดมืด บางคนบอกตลอดนัดนินจา บางคนบอกตลาดมืดนินจา แต่เคยได้ยินมาว่า แต่ก่อนตลาดตรงนี้เคยเป็นส่วนที่ยื่นเกินมาของตลาดนัดหน้าศาลหรือที่รู้จักกันในนามตลาดมืด แต่เนื่องจากเป็นส่วนที่เกินมาจึงถูกย้ายมาอยู่ตรงนี้ในที่สุดแล้วก็ถูกเรียกกันตามร้านหมูย่างเกาหลีตรงหัวมุมนั่นเอง เอาเป็นว่าผมจะเรียกที่นี่ว่าตลาดนัดนินจาแล้วกัน
เอาเป็นว่าเราไปกันเลยดีกว่า
เดี๋ยวมันจะมืดเสียก่อน
จริงๆนี่มันก็จะทุ่มนึงแล้วนะเนี่ย |
|
|
|
ระหว่างทางเรี่ยราดก็แวะเก็บบรรยากาศตามที่ต่างๆ
ไอ้ตัวผมก็ไม่เคยขี่หรอกเวสป้าเนี่ยเพราะว่าความแนวของตัวเองยังไม่พอ
ก็เลยอาศัยโอกาสนี้แหล่ะทำตัวเนียนเหมือนว่าเป็นคนขับขี่เสียเลย
นอกนั้นก็ซ้อนท้ายเรี่ยราดอย่างเคยครับการซ้อนท้ายเวสป้าของเรี่ยราดเนี่ยถ้าไม่นับเสียงท่อของมันก็นั่งสบายดีนะครับ
ตัวผมสงสัยจริงๆเสียงท่อดังๆ
มันฟังแล้วเพราะตรงไหน
(เสียงมันออกปั่บๆๆๆ
แบบเครื่องสูบน้ำน่ะครับ)
ลืมบอกไปการเดินทางครั้งนี้เราเริ่มจากทางถนนข้าวหลาม
แล้วตัดไปทางอ่างศิลา
และจะตัดไปทางเมืองใหม่ครับผม |
|
|
|
เมื่อหลุดถนนข้าวหลามก็ไปถึงถนนอ่างศิลาแล้วครับ
ขับไปสักพักก็เจอสะพาน
เรี่ยราดมันตื่นเต้นมาก
มันจอดรถไม่ปรึกษาผมเลย
ขอย้ำนะครับสะพานครับ
ใช่ครับ
สะพานมันมันน่าตื่นตาตื่นใจตรงไหน
ขับต่อไปสักพักก็พบกับสะพานปลาอ่างศิลาตรงนี้แวะนานกว่าที่อื่นเป็นพิเศษ
|
|
|
|
ผ่านสะพานปลาอ่างศิลามาหลายครั้งนี่ก็เป็นครั้งแรกที่แวะ
แต่ก็ไม่ได้เข้าไปลึกๆหรอกครับ
ติดร้านค้าแถวนั้นเสียก่อน
ร้านค้าเยอะดีนะครับ
ว่าแล้วก็ถ่ายภาพมาเป็นที่ระลึกเสียก่อน
ดูๆไปก็คล้ายตลาดหนองมนเหมือนกันนะ
ข้าวหลามก็มี ขนมจากก็มี
โอ๊ะ ขนมจากฟังแล้วเศร้า
T_T |
|
|
|
ถึงแล้วๆๆๆ
ขับมาถึงจนได้รถราเยอะมากเลยครับ
คนก็เยอะ
เข้ามาเห็นรถขายน้ำอ้อยก็จัดการก่อนเลยครับ
จะว่าไปตลาดนัดเนี่ยมันต้องเดินไปดูดน้ำอ้อยไปสิครับ
แต่ถ้ามากับหมออ้อยก็ดีนะ
เข้าไปต่อกันเลยดีกว่า
ร้านด้านหน้าๆก็ไม่แตกต่างจากตลาดนัดที่อื่นตรงไหนเลย
ที่นี่มีอะไรดีทำไมคนเยอะแยะจังเลย
ผมว่าเข้าไปลึกๆ
เราคงจะรู้คำตอบว่าที่นี่มีอะไรดี
ยังครับ ยังเรายังไปได้ไม่ลึกเท่าไหร่เลย ก็เจอสิ่งที่น่าสนใจแล้ว น่าสนใจมากด้วย มันคือการแสดงที่หลายคนเรียกว่าปาหี่
อันนี้ผมก็ไม่ทราบว่าถ้าจะเรียกกันจริงๆ เรียกว่าอะไร โชว์งู โชว์คาถา น่าจะอะไรสักอย่างนั่นแหล่ะ เมื่อได้เข้าไปดู ก็ได้ค้นพบว่าพิธิกรเค้าพูดเก่งมาก
มากจนคนไม่อยากดูงูอย่างผมรู้สึกว่า ถ้าได้ดูงูเนี่ย ชีวิตผมจะดีขึ้นมากเลย "อ่ะ เดี๋ยวช่วงหน้าผมโชว์แล้วงู" "เดี๋ยวผมจะปล่อยงูแล้ว"
"งูตัวนี้ผมไม่ได้รีดพิษออก" แต่ผมก็ยืนดูนานมากอยู่ ยังไง๊ ยังไงก็ไม่โชว์ "ผมไม่ได้เอาของมาขาย จะมาซื้อ 4-5 พันผมก็ไม่ขาย"
"บางคนเอาไปบูชาถูกหวยสี่ซ้าห้าหมื่น ไม่ต้องมาคิดถึงผมครับ เอาเงินที่ได้มาไปดูแลพ่อแม่เถอะ แค่นั้นผมก็มีความสุขแล้ว" โอววว ยิ่งฟังยิ่งคิดครับ
พี่แกน่าไปสมัครเล่นการเมืองนะครับ ฟังเพลินดีจริงๆ แต่ครั้นจะให้ฟังต่อก็เกรงว่ากว่าจะได้กลับก็คงจะเช้าพอดี ไปต่อดีกว่า ส่วนรูปไม่กล้าถ่ายมาครับ
กลัวของเข้า ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่ครับ แหะๆ
|
|
|
|
เมื่อเข้าไปลึกๆ
ก็พบกับร้านขายของมือ
2
ที่เยอะจริงๆ
มีตั้งแต่น็อตเก่า
ตะเกียงเก่า
จุกยางจักรยานเก่า
ยางรถยนต์ แว่นตา
แผ่นแม่เหล็กชินจังที่แถมมากับขนม
ป้ายติดรถของตำรวจ
คีย์บอร์ด โอยเยอะแยะ
ขนมาขายกันหมดเรียกได้ว่า
ถ้าอะไรหยิบติดมือมาได้
พ่อหยิบมาขายหมด
รองเท้าที่มีข้างเดียวยังมีมาขายเลย
แต่ทำไมเนี่ย
ทำไมไม่มีตุ๊กตาเพนกวิน!!!! |
|
|
|
การเก็บข้อมูลเป็นไปด้วยดีเพราะพ่อค้าแม่ขายที่นี่
มีความเป็นมิตรสูงมาก
เรี่ยราดเข้าไปขอถ่ายรูป
พี่เขาก็ไม่ได้ห้ามแต่อย่างใด
บางท่านบอกว่าต้องถ่ายให้ติดหน้าพี่ด้วยนะ(ฮา)
เคยไปตลาดนัดบางที่แค่หยิบกล้องมา
เขาก็เดินมาห้ามแล้ว
บอกว่าห้ามถ่ายๆ
ไม่รู้จะกลัวอะไรของโจรรึไงเนี่ย
รึกลัวโดนก็อปปี้
ไม่รู้เหมือนกัน
เขาก็มีเหตุผลของเขา
ตรงจุดนี้ไม่ได้ว่าอะไร
แต่พูดกันดีๆก็ได้เน้อ
|
|
|
|
เดินไปสักพัก
เรี่ยราดก็ไปพบกับแว่นของทหารอเมริกาเก่าๆอันหนึ่ง
ไม่แน่นะอาจจะเป็นของคนไทยเองก็ได้(ฮา)
มันก็วักเงินซื้ออย่างไม่ลังเล
ด้วยสาเหตุที่ว่าเป็นคนหล่อกระด้อกระเดี้ย
ใส่อะไรก็หล่อ
ใส่อะไรก็ดูดี
หยิบมาไม่ต้องลอง ซื้อเลย
หล่อทุกอย่าง
หล่อไม่น่าเชื่อ หล่อคัก
หล่อหลาย หลายแฮง
หล่อขนาด
พี่คนขายเล่าว่าของหลายอย่างแกไปซื้อต่อจากเพื่อนฝรั่งที่เป็นทหารที่อยู่แถวพัทยามา
ข้างๆมีคนลองถุงมือทหารอยู่
เท่ดีนะครับของทหารเนี่ย
เอ้อ
บางร้านหมวกกันกระสุนของทหารก็มีขายนะครับ
นี่ถ้ารวมๆของจากหลายๆร้านเนี่ยปลอมเป็นทหารได้เลยนะเนี่ย |
|
|
|
ของที่นี่มีตั้งแต่ราคาถูกไปจนถึงแพงน่ากลัว
สมกับคำร่ำลือจริงๆ
มีของเยอะจริงๆ
แต่ทำไมมันไม่มีตุ๊กตาเพนกวินเนี่ย
ผมจาก บางแสน
มาหาไกลถึงตลาดนัดนินจาเชียวนะเนี่ย
ดูขนาดดินสออพอลโล่ที่มีแต่ใส้ยังมีขาย(ที่เป็นดินสอที่เอาใส้ออกไปใส่ตรงตูดได้น่ะครับ)
แล้วทำไมตุ๊กตาน่ารักๆมันไม่มี!!!
รึว่าตุ๊กตาเพนกวินได้สูญพันธ์ไปแล้ว
นี่โลกเราร้อนมากจนถึงขั้นนี้แล้วหรือเนี่ย |
|
|
|
มีอยู่ร้านนึงผมเดินผ่านไปได้ยินเด็กอ้อนแม่ว่า
"แม่ๆหนูจากได้รถคันนี้"
แม่เค้าก็ตอบว่า
"งั้นไปถามมาเลยเท่าไหร่"
เด็กก็วิ่งไปถามพอได้ความก็วิ่งกลับมาตอบด้วยสีหน้าตื่นเต้น
"เค้าบอกว่า
3
พันจ๊ะแม่"
แม่เด็กได้ยินดังนั้นก็ตอบลูกสาวไปว่า
"งั้นรีบเลยเร็ว
ไปบอกพ่อมึงให้ขายนามาซื้อเร็ว!!"
ครอบครัวนี้น่ารักดีจริงๆ
ตลาดนัดที่นี่กว้างจริงๆ
เดินจนปวดเท้าไปหมดแล้วก็ยังไม่ทั่ว
ฝนฟ้าก็ทำท่าจะตก
ได้ยินพี่คนขายคนนึงเก็บของแล้วก็เลยเข้าไปคุย
"เก็บหนีฝนเหรอพี่"
พี่เค้ายิ้ม
"ฝนไม่กลัวหรอกน้อง
พี่กลัวดึก
ดึกแล้วเมียด่า
พี่ต้องรีบกลับก่อน"
โอ้ แฟมิลี่แมนตัวจริง
คนที่ชอบของแนวๆ ของเก่าๆ
มาที่นี่ไม่ผิดหวังแน่ครับ
สังเกตุจากเรี่ยราดซึ่งเป็นเด็กแนวขั้น
7
ดูจะมีความสุขกับที่นี่มาก
ถ้าใครชอบแนวบูติกก็อาจจะเสียใจได้
ส่วนของกินนอกจากน้ำอ้อยก็ไม่ได้ลิ้มลองอะไรเลย
เนื่องจากดูจากขนาดพื้นที่แล้วท่าจะนั่งกินด้วย
อาจจะต้องใช้เวลานานพอสมควร
แต่ดูๆแล้วของกินก็คล้ายๆ
ตลาดนัดทั่วไป
แต่จะว่าไปไอ้ทั่วไปนั่นแหล่ะน่ากิน
T_T
กลับกันดีกว่าหายังไงก็ไม่เจอ ตอนนี้ผมฝังใจไปแล้วล่ะว่า ตุ๊กตาเพนกวินหายากที่สุดในโลก
ขนาดยางในจักรยานเก่าๆยังมีขายทำไมหาไม่ได้เนี่ย กลับๆๆๆๆๆ
|
|
|
|
ไปได้ไม่ไกลฝนก็ตกครับ
ไม่ต้องชวนผมไปกินก๋วยเตี๋ยวเป็ด
ลาบเป็ด แล้วนะครับ
เซ็งเป็ดมากๆ
อีกไม่กี่กิโลก็ถึงออฟฟิสแล้วดูมันทำ
เปียกอับชื้นไปถึงกางเกงใน
นี่ไม่นับเรี่ยราดนะครับ
ขานั้นเปียกเยอะกว่าผมเพราะเป็นคนขับ
เรี่ยราดทนเป็นห่วงกล้องไม่ไหวต้องจอดพักกลางทาง
บ้านใครเค้าก็ไม่รู้
ถ้าคืนนั้นตกใจที่มีผู้ชาย
2
คนยืนถอดเสื้อ ยืนกอดกันด้วยความหนาว อากาศก็หนาวๆ ฝนตกพรำๆ เราสองคนอยู่ด้วยกัน ตามลำพัง ลงท้ายเราก็ได้กัน โอ้วววววว
|
|
|